نتیجه و پیامدهای واقعی انتخابات ریاست جمهوری افغانستان را تنها پس از شمارش آراء می توان دریافت، ولی درحاشیه ی این پدیده موضوعاتی قابل تأمل است که هم ویژگیهای اصلی و شکلی این انتخابات و هم اصل و ماهیت سیاستگری آشفته حال و پریشان رفتار را درافغانستان امروز می نمایاند.

تعدُدی بدون تنوع
شمارگان بالای کاندیداهای ریاست جمهوری دراین دوره، در نگاه نخست شاید تداعی گر جدی بودن و یا آزاد بودن رقابتهای انتخاباتی بوده باشد ولی با مطالعه ی سنخیت و صلاحیت این ازدحام شمارگان، آشکارا در می یابیم که اولا چهره های نو، منزه و آزموده ای در میان خیل کاندیداها بسیار نادر است؛ دوماًً هیچ کدام از کاندیداها با یک طرح راهگشا، عملی و واقع بینانه وارد عرصه ی انتخابات نشده اند.

شعار "فدرالیزم" و" نظام پارلمانی" که از جانب برخی از کاندیداها مطرح می شود، با وجود مفید بودن اصل بحث، اساساً بر مبانی و طرح روشنی استوار نیستند و عمدتاً به عنوان یک برگه مصرفی و سیاسی مورد استفاده تبلیغاتی قرار می گیرند.

این درحالیست که اساساً مشکل بنیادی ادامه بحران و ناکامی درافغانستان، بویژه پس از بن، در چگونگی شکل دهی صورت و نوع نظام سیاسی نیست، بلکه مشکل اساسی درسیرت و سرشت سازندگان، تطبیق کنندگان و مدیران نظام سیاسی است که نتوانسته اند هنوز هم به یک تعریف و معرفت مشترک و موجه از یک رشته ارزشها، معیارها، مبانی ومفاهیم ملی، از جمله مقوله ی "دولت ملی" برسند.

         جمهوری افغانستان سی و شش ساله شد. نخستین جمهوری افغانستان با یک کودتای نظامی در ۲۶ سرطان/تیر ۱۳۵۲ جایگزین نظام سلطنتی شد.

محمد ظاهر، آخرین شاه افغانستان در یک سفر رسمی در ایتالیا بود که محمد داوود، پسر عم او این کودتای بدون خونریزی را سازمان داد و قدرت را به دست گرفت.

محمد داوود پس از پیروزی در سخنانی خطاب به ملت، نظام سلطنتی را برای همیشه پایان یافته و به عوض آن نظام جمهوری را اعلام کرد.

در این سخنرانی و همچنین در قانون اساسی مصوب لویه جرگه ۱۳۵۵ به حاکمیت مردم در کشور تاکید شد و او این موضوع را بارها در سخنان خود تکرار کرد، ولی به نظر بسیاری از کارشناسان، جمهوری داوود خان هنوز هم به دلیل این که ساختارهای دموکراتیک در آن وجود نداشت، "شاهانه" بود.
 

       رضا متین

                             ((هیهات منه ذله))

شواهد بسیاری حاکیست که نظامیان خارجی در حمله به مناطق کشور از تسلیحات غیرمعمول استفاده می کنند این در حالیست بر اساس قوانین بین المللی نباید از اینگونه سلاح ها بخصوص در مناطقی که گمان وجود غیرنظامیان می رود، استفاده شود.

تاریخ دوکشور افغانستان و ایران، دارای مشترکات بسیاری در فرهنگ، زبان، دین وسایر شئون اجتماعی -سیاسی است، به ویژه که در سی سال گذشته ایران میزبان جمعیت بزرگی از مهاجران افغان بوده است.

اما در تجربه دموکراسی یا مشارکت مردم در انتخاب زعامت و شیوه حاکمیت، چه دوری و نزدیکی هایی بین این دو کشور قابل تشخیص است؟

                  خبرهایی از گوشه وکنار انتخابات...    

 با پایان زمان تعیین شده برای ثبت نام نامزدهای انتخابات آینده ریاست جمهوری افغانستان، شمار نامزدان به ۴۲ تن رسید.

                                                                                                                    زمانی که سردارمحمد داوودخان واعضای خانواده اودرسال 1978کشته ودریک قبردسته جمعی دفن شدندمیتوان گفت که آرزوهای مردم پابرجاماند.بعداز31سال پس ازقتل وی توسط کمونیستان افغان تحت حمایت شوروی سابق افغانستان درحالت جنگ قرار داشت.بالاخره بتاریخ 17مارچ باقی مانده اجسادوی در تپه جنوب غرب کابل در تپه سردار شهدا که بنام خودوی مسمی گردیده طی مراسم خاص بخاک سپرده شد.                 

به مناسبتِ چهاردهيمن ساليادِ «رهبرِ جنبشِ عدالت​خواهيِ افغانستان»  و شهداي «مقاومت غربِ کابل» گفت​و​گوي آزادِ دانشجويي​اي تحتِ عنوان «ما و مزاري» برگزار مي​گردد. از تماميِ دانشجويان دعوت به عمل مي​آيد در اين گفت​و​گو شرکت نموده و با ارئه آرا و ديدگاه​هايي شان ياد و خاطرة «جنبشِ عدالت​خواهانة غربِ کابل» را گرامي دارند.

زمان: چهارشنبه، 21/ 12/ 1378  ساعت ۴ ـ ۶ عصر

مکان: دانشگاه تربيت مدرس، دانشکده علوم انسانی، تالارِ شکوئي.

جمعي از دانشجويان افغانستاني مقيم ايران

       درخواست آمریکا از ایران جهت شرکت در کنفرانس افغانستان

کلمه امنیت ،درجامعه جهانی وبخصوص در منطقه خاورمیانه کنونی تنها کلید واژه اساسی است که درتثبیت یا نقل وانتقال سازنده قدرت نقش محوری رابرعهده دارد.چالش پیش روی امروز قدرت جهانی

دراقصی نقاط مناطق اشغالی، گواهی بر همین ادعاست.

تامین امنیت درافغانستان ، مشارکت سیستماتیک کشورهای صاحب نفوذو محوری درامنیت منطقه رامی طلبد.تئوری محض حوزه نفوذ ابرقدرت باتکیه بر اهرم های نظامی ـاستراتژیک

دردنیای فعلی کارایی خودرا تاحدودی ازدست داده است.

امنیت در جهان امروز ثمرهinput های اساسی درنظام تبیین قدرت بین المللی وتحلیل اساسی آنهاست که در نهایت منجر به تولیدoutput های موثر خواهدشد،می باشد.

.این همان  پروسه آزمون وخطا است که منجربه بازتولیدنتایج جدیدوکارآمدتر درنظام بین الملل خواهدشد.

 باتوجه به همین نظریات،سیستم هژمونی جهانی ازاعمال رابطه عمودی ـ التقاطی قدرت، به سمت سیستم کنش مشارکتی(تعامل افقی)  تغییر رویه داده است.این چرخش نظری رامی توان درموضعگیری های جدیددولت تازه به روی کار آمده اوباما مشاهده کرد.